Oegstgeest 4 te sterk voor Leiderdorp 5
geplaatst op: za 14 november 2009 om: 01:17 u.
Voor deze 2e wedstrijd waren opnieuw 2 invallers nodig. Richard vond het leuk om nog een keer in te vallen en vader Wim wilde wel samen met zoon Michael in een extern team spelen. Hij moest daarvoor wel uit Utrecht komen en dat duurde helaas langer dan gepland. Gelukkig was er bij de tegenstander een uitvaller en duurde het bij hen ook even voor er een invaller geregeld was. De jongeren waren toen al begonnen en dit keer speelde Michael op bord 1. In een Franse doorschuifvariant liep zijn h-pion al snel door naar h5 waar het Pg6 aanviel en als die uitweek kwam er Lxh7. Zijn tegenstander ruilde daarom een toren tegen het paard van f3 en daarmee kwam de koning van Michael op de tocht te staan. Die koning vond nergens een veilige schuilplaats meer en met steeds meer stukken in de aanval moest Michael uiteindelijk capituleren. Hij had wel een leuke en spannende partij op het bord gebracht!
De stand was toen al 1-1 door winst van Martijn Vonk en verlies van Richard. Martijn, op bord 5, had na een misrekening van zijn tegenstander een stuk gewonnen en gaf die voorsprong niet meer weg. Richard had in het middenspel een spectaculaire stelling op het bord met over en weer penningen en aangevallen dames. De grote afruil heb ik niet gezien, maar niet veel later stond hij 2 pionnen achter en dat viel niet meer te keepen. Wim had in de opening de dreiging van een opkomend pionnenfront overzien en liet zijn loper insluiten. Hij speelde stug door en in een eindspel met dame en toren stond hij nog steeds een paard achter. Toen bracht Wim een dubbele aanval op matveld g2 en toren d1 en verspeelde zijn tegenstander in 2 zetten die toren en zijn paard op d6. Toen ik even later weer keek was helaas Wim zijn toren ook van het bord (na een paar schaakjes van de dame) en was remise een logische uitslag: 2,5-1,5.
Rowan was op bord 2 in een dichtgeschoven stelling beland. Zijn tegenstander formeerde een zware batterij over de g-lijn en Rowan dacht met paard en toren de daardoor ingesloten koning op h1 te kunnen aanvallen. Zijn tegenstander wist echter behendig die dreiging te pareren, won een toren en uiteindelijk de partij. De wedstrijd was daarmee gespeeld, maar Martijn Zuiddam streed op bord 3 nog voor wat hij waard was. Helaas kwam hij in goede stelling in vreselijke tijdnood en dat werd hem fataal (dacht iedereen). Omdat de tegenstander al een mat overzien had speelde Martijn door tot het bittere eind en kreeg zowaar met 2 torens tegen een pat op het bord, waarmee de einduitslag 4-2 werd. Dat was tegen deze op papier sterke tegenstander geen schande, maar het had ook zomaar anders kunnen lopen! Vol goede moed dus op naar de volgende wedstrijd, 1 december thuis tegen SSN 1.
Kees Hortensius
