Verlate Sinterklaas in Moerkapelle

geplaatst op: ma 14 december 2009 om: 18:19 u.

Het vlaggeschip van Leiderdorp deed zaterdag Moerkapelle aan. Het is dat er geen teamleden zijn die Piet of Nicolaas heten, anders had ik beter de stoomboot van Leiderdorp kunnen schrijven. Het werd een wedstrijd waarin aardig wat cadeautjes werden uitgedeeld. Dat Leiderdorpers daarbij toch gullere gevers zijn dan Moerkapellenaren mag blijken uit de gebeurtenissen op de 64 velden die ik u nu zal beschrijven:

Na een bijna voltallig ontbijt, genoten onder de volgens de teamleider prestatiebevorderende klanken van Glenn Gould die de Goldbergvariaties van J.S. Bach speelt, trokken we de polder in en kwamen 20 minuten voor tijd aan. Opvallend genoeg was er van tegenstanders, laat staan schaakborden nog geen spoor. Alleen de barbeheerder annex wedstrijdleider was reeds ter plaatse. Uiteindelijk kwamen ze wel binnen druppelen, zodat we 13:10u konden beginnen.

Moerkapelle had 2 invallers opgesteld, waarvan ik er een trof aan bord 8. Het bleek de vader van de 2 broers Vroegindeweij, die ook meespeelden. Naar verluid had hij al in jaren geen serieuze partij gespeeld, maar was in het verleden wel herhaaldelijk clubkampioen geweest en had nog eerste klas KNSB gespeeld. Hij zette de partij met wit heel voorzichtig op, waardoor ik me rustig kon ontwikkelen en besloot zelf de eerste breekactie uit te voeren. Toen zag ik een mooie kans om met een tussenzet door aanval op de dame mijn loper gratis te ontwikkelen .. Helaas zag ik pas (uiteraard direct) na het uitvoeren van deze zet dat het paard, dat ik de zet daarna wilde terugslaan, tussen deze loper en de Dame kon terugspringen (ja, Edwin. Paarden mogen ook achteruit!). Oeps!! Pokerface op en hopen! Wit begon te denken en keek eerst nog wel wat verschrikt uit zijn ogen, dus wie weet. Na 5 minuten zag hij het echter ook: een vol stuk kwijt, dus. Ik had nog wel wat dreigingen door de penning en een ontwikkelingsvoorsprongetje, maar mijn tegenstander gaf er blijk van dat bij hem rust niet had geroest: hij vond steeds de veiligste voortzettingen en toen al mijn grapjes waren geneutraliseerd had ik nog steeds een vol paard minder: tijd voor een vroege opgave en achterstand dus. Dat ik niet de enige was die niet door had dat de Sint al weer naar Spanje is vertrokken, bleek toen ik terug kwam van de analyse: Giel stond een vol stuk achter zonder compensatie en Niels stond ook een stuk achter in onduidelijke stelling (bij Niels is dat wel een vorm van compensatie overigens). Moerkapelle stelde daar vooralsnog 1 cadeautje tegenover: Onno had een stuk gekregen van zijn tegenstander al had Onno hiervoor wel 2 pionnen moeten inleveren. Op de overige borden geen grote cadeaus. Wel had Arjen een op het oog prettig initiatief. Dat werd omgezet in doortastende daden: een paard hakte in op f7, en uiteindelijk resulteerde dit in een pion voorsprong en nog belangrijker een kwetsbare vijandelijke koning. Ik keek even niet en toen was het voorbij. Giel kon verder geen wonderen verrichten en verloor. Onno speelde zijn voorsprong gedegen uit en kwam in een volledig gewonnen eindspel, waarin zijn tegenstander snel capituleerde: tussenstand 2-2.

Inmiddels hadden Gert Michiel en vooral Luuk een meer immaterieel cadeau gedaan: ze hadden een flinke tijdsachterstand opgelopen. Gert Michiel wist dit steeds binnen behapbare marges te houden, maar Luuk had nog ruim 2 minuten voor 20 zetten. Nu is Luuk wel wat gewend, maar als teamleider wordt je daar toch niet echt vrolijk van. Het werd weer een heerlijk hectisch tijdnoodduel. Ik stond aan de verkeerde kant van de klok, maar met zijn laatste uitgevoerde zet gaf Luuk (wit) een volle toren weg, die de tegenstander eraf sloeg. Luuk uitte en naar de omstandigheden bescheiden krachtterm. Vervolgens constateerde zijn tegenstander dat de vlag was gevallen (naar bleek was tegenstanders vlag zelfs nog als eerste gevallen, voorwaar een kanppe prestatie van Luuk!). Hierop zei Luuk, ach ik geef gewoon op, of iets van die strekking. Ehm, wat nu Mijn vraag aan u: wie hebt u in dit verhaal tot nu toe gemist??? Antwoord: de wedstrijdleider! Die stond (als een van de weinigen) bij een ander bord te kijken. De wedstrijdleider (of een aangewezen assistent) dient zodra de vlag valt, dit feit te constateren, waarna eerst de tijdcontrole moet plaatsvinden. Omdat de wedstrijdleider niet stond op te letten, gebeurde dit niet. Maarre, Luuk had toch sowieso opgegeven..? We riepen de wedstrijdleider er natuurlijk bij, maar die gaf geen blijk van enige doortastendheid of kennis van zaken (overigens wel een zeer vriendelijke man), waardoor in feite enkele omstanders (waaronder ikzelf) voorstelden wat er moest gebeuren: eerst maar eens reconstrueren hoeveel zetten er gedaan waren op het moment dat er door de zwartspeler geconstateerd werd dat de vlag was gevallen. Er bleek dat dit precies de 41e zet was! Dus de 41e zet was niet binnen de tijd door zwart uitgevoerd, maar de 40e? Omdat niet was geconstateerd wanneer de vlag feitelijk was gevallen gold het moment van de constatering van de zwartspeler. Kortom: tijdcontrole gehaald, waarna de opgave van Luuk aan alle onzekerheid een einde maakte. Maar wat als er een zet minder was gedaan en zwart de tijd had overschreden? Had dan de tijdsoverschrijding gegolden (wit wint dan) of toch de kort daarna uitgesproken opgave door Luuk (dan wint zwart)? Ik zou er de reglementen (en wellicht ook jurisprudentie) op na moeten slaan. Dit (hypothetische) geval had voorkomen kunnen worden als de wedstrijdleider (of diens aangewezen assistent, die niet was aangewezen) adequaat had gehandeld: direct constateren wanneer de vlag was gevallen. Dan had het moment van vallen vastgestaan n had Luuk waarschijnlijk zijn opgave niet uitgesproken.
Uiteindelijk een onbevredigend einde voor een zeer spannend tijdnoodduel. Wanneer die vlag echt gevallen is zullen we in ieder geval nooit te weten komen.

Kort daarna kwam Niels melden dat hij had gewonnen. Maar, die stond toch een stuk achter? Jazeker, maar zijn tegenstander had dit stuk door een simpele combinatie weer prijsgegeven (ook Moerkapellenaren kunnen vrijgevig zijn), waarvoor hij wel toegang tot Niels koning kreeg. Het zag er heel mat-achtig uit, maar Niels kon dat nog net voorkomen. Hoe Niels enkele zetten later opeens zelf won is me echter onduidelijk. Dus Niels, hierbij het voordeel van de twijfel: knap gedaan! Het stond nu dus 3-3. Op bord 7 was Marc een iets beter eindspel met ongelijke lopers tot het uiterste aan het uitmelken. Hij probeerde het nog lang, kwam wellicht zelfs nog in de gevarenzone. Maar uiteindelijk werd dat toch remise. Bleef, niet voor het eerst dit seizoen, kopman Gert Michiel over. Zijn tegenstander had hem een beetje geplugd en een zeer stugge verdediging opgetrokken. Gert probeerde het nog een tijdje, maar berustte toen toch in remise. Einduitslag 4-4 in een spannende, maar in vriendschappelijke en vrijgevige sfeer verspeelde, wedstrijd.

Misschien de volgende keer beter wat Hard Core House opzetten van te voren, of Fransje Bauer welicht?

Edwin Poels