Philidor fnuikt aspiraties Leiderdorp 1

geplaatst op: zo 07 februari 2010 om: 13:18 u.

Door een aantal afzeggingen traden we zaterdag met 3 invallers aan tegen Philidor 1. Tot nu toe hadden we pas 1 verliespunt, Philidor had er 2. Het ging deze wedstrijd dan ook om de 2 plaats achter koploper DSC 2, dat tot nu toe alles wint. De kop boven dit stuk geeft al aan hoe dit is afgelopen, maar spannend was het tot de 1e tijdcontrole wel. Als eerste was ik zelf (bord 5) klaar. Ik had me voorbereid op mijn tegenstander, maar die speelde i.p.v. de zijvariant die ik had bestudeerd, gewoon de hoofdvariant. Toen ik hem daarnaar vroeg, zei hij dat hij met die zijvariant al te vaak had verloren: dat speelde hij al lang niet meer! Van die hoofdvariant weet ik niet zo heel veel, dus ik pakte het rustig maar degelijk (slap is een alternatieve aanduiding) aan. Dat leidde al snel tot een status quo, waarin actie voor beide kanten waarschijnlijk tot nadeel zou leiden. Remise was het logische resultaat. Snel daarna was Nick (1) klaar. Hij was met wit uit de opening in de verdrukking geraakt en leek er hardhandig afgezet te gaan worden. Dat dacht zijn tegenstander ook, maar Nick had scherper gerekend. Met een mooie en verrassende zet verschafte hij zich een weg naar eeuwig schaak. Als derde leverde Gert Michiel (2) een remise in. Via zorgvuldig spel ontstond ook hier een dynamisch evenwicht, waarop beide opponenten besloten de stukken in de doos te doen. Een vierde remise kwam van Onno (3). Hij speelde volgens eigen zeggen de saaiste partij ooit, punt. 2-2 dus, en het wachten was nog op spektakel. Dat kwam van Kart (8) en dan met name zijn tegenstander: nadat de damevleugel was dichtgestopt, brak deze door op de koningsvleugel, offerde een toren/stuk (afhankelijk van de keuze van zwart). De vele aftrekpenningen werden Kart vervolgens te machtig: we stonden achter. Er moest dus ergens een overwinning vandaan komen. Mijn hoop was hierbij gevestigd op Martijn (7). Hij ging met een plusje een tijdnoodduel (nog een zet of 12 met ieder 6 minuten op de klok) met zijn tegenstander in. Die plaatste een tactisch remise-aanbod, maar ik zei dat Martijn gezien de stand moest doorspelen, tenzij hij dacht dat het fout zou gaan. Hij dacht daarop 3 minuten na, maar net toen ik dacht: hij moet het maar aannemen, deed hij een zet. Vervolgens wist zijn tegenstander snel dreigingen te scheppen en ging Martijn in verloren stelling op zet 35 door zijn vlag (hij was even vergeten dat je in de KNSB 40 zetten moet halen, geen 35). 4-2 voor Philidor en de beslissende klap in de wedstrijd, want Marc (6) was een minder eindspel aan het keepen, dat hij nooit meer zou kunnen winnen. Het keepen van mindere eindspelen is Marc overigens wel toevertrouwd: na lang proberen berustte zijn tegenstandster in zijn taaie verzet. Bleef de partij van Giel (4) over. Hij stond lange tijd slecht, maar door dralen van zijn tegenstander wist hij de boel afdoende te stutten. Mede gezien de stand zette Giel daarop zelf een doorbraak op poten en kwam na een mooi kwaliteitsoffer heel goed te staan. Zij tegenstander offerde de kwaliteit echter weer behendig terug, waarna de balans weer leek door te slaan naar wit. Het interessante eindspel werd nog tot het eind doorgespeeld, maar het bleef remise.

Geen enkele overwinning dus voor ons, waardoor de conclusie gerechtvaardigd is dat Philidor deze zaterdag net een maatje te groot was.

Edwin Poels