Eerste neemt laatste horde niet

geplaatst op: do 22 april 2010 om: 18:31 u.

Afgelopen zaterdag 17 april speelde Leiderdorp 1 de laatste KNSB wedstrijd van het seizoen tegen het laaggeplaatste HTV uit Den Haag.
De wedstrijd ging om des keizers baard aangezien beide ploegen al veilig waren en geen uitzicht hadden op een hoge klassering dan wel het kampioenschap.
Toch zou het leuk zijn om het seizoen af te sluiten met een overwinning en dan ook nog thuis. Dit kwam er helaas niet van.
We begonnen met de talentvolle, veel spelende, jeugdspeler Michael Bekker als invaller aan bord 8. Hij speelde voor de afwezige Onno Verbaken.

Iedereen was op tijd en toen de tegenstanders er ook waren kon de wedstrijd om 13:00 aanvangen onder leiding van wedstrijdleider Paul Hooijmans.
De strijd begon goed aangezien ikzelf aan bord 1 al snel een goede stelling kreeg (mijn tegenstander speelde: 1.e4,c5 2.d4,cd4: 3.Dd4:?!), terwijl Arjen ook goed uit de opening kwam.
Niels speelde aan bord 2 en werd na: 1.e4,e5 2.Lc4,Pf6 3.d3 geconfronteerd met het bizarre 3,b5?? Een merkwaardige zet die gelijkenis vertoont met het Evans gambiet. Leuk voor in een vluggertje, maar ongeschikt voor een KNSB partij lijkt me!
Hoe het ook zij, na 4.Lb5:,c6 speelde Niels na lang denken 5.Lc4??, terwijl 5.La4 wel erg voor de hand ligt. Da5+ werkt niet vanwege c3 (dekt de loper) en het thematische d5 is verhinderd vanwege de gepende c-pion. Wit speelt dus simpel Pf3 gevolgd door 0-0 en staat een gezonde pion voor.
Na 5.Lc4 volgde 5..,d5 6.ed5:,cd5: 7.Lb5+,Pbd7 (Ld7 is objectief beter) en nu heeft zwart duidelijke compensatie vanwege het centrumduo. Na 8.c4 staat wit echter nog steeds beter. Niels speelde het ongelukkige 8.Ld2? en kwam na 8..,Db6 en 9..,Lc5 (of andersom) beroerd te staan en moest in het vervolg lijdzaam toezien hoe zwart een enorme drukstelling opbouwde en middels e5-e4-ed3: dwars door het centrum toesloeg met uiteindelijk dame, twee lopers en een toren in de aanval. Omdat de geofferde pion ook al terugveroverd was, sloeg de aanval eenvoudig door.
Erg jammer gezien het feit dat 5.La4 het zwarte pionoffer vrijwel weerlegd had.
Ik kon het na afloop niet nalaten om de tegenstander te vragen waarom hij dit bizarre pionoffer speelde. Hij zij toen dat hij pas sinds enkele (!!) weken 1..,e5 speelde en geen enkel idee had of dit nou goed was of niet.
Vergelijk 5.La4 ook met het analoge Evans gambiet; 1.e4,e5 2.Pf3,Pc6 3.Lc4,Lc5 4.b4,Lb4: 5.c3 waar 5..,La5 en 5..,Le7 de twee hoofdvarianten zijn (5..,Ld6?! Is een andere vrij bizarre mogelijkheid). 5..,Lc5?? Is uiteraard vragen om problemen vanwege het simpele 6.d4 met tempowinst.
Een gemiste kans dus voor Niels!

Edwin kwam goed uit de opening (modern met 1.e4,g6 2.d4,Lg7 3.Pf3) al had hij sterker kunnen voortzetten. Hij kreeg uiteindelijk een voordelig eindspel dat hij niet kon winnen.
Giel van Rijn speelde een vreemde Siciliaan met aardig wat tempoverlies en stond na 15 zetten duidelijk minder.
Juist op dat moment werd zijn tegenstander optimistisch en offerde met 17.e6? onnodig een pion. Het noopte Giel wel tot lang nadenken en even later voerde wit met 24.Te1 de druk maximaal op. Zwart had daar 24..,c2 moeten spelen en dan rest wit niets anders dan met 25.Df5+,Kg8 26.Dh7+,Kf8 27.Df5+ eeuwig schaak te houden. Dit was een terechte uitslag geweest van een op dat moment kleurrijke partij.
Giel speelde echter 24..,Le7?? En verloor geforceerd in 4 zetten zijn dame! Als compensatie had hij een loper, een paard en een gevaarlijke vrijpion op c3. Toch was dat te weinig als wit op zet 31 afgewikkeld had naar een eindspel van dame tegen toren. De c-pion wordt dan geblokkeerd (na ophalen met schaak van de a-pion), eerst door de dame en later door de witte koning en vervolgens wint wit eenvoudig door zijn pionnenmeerderheid op de koningsvleugel (3 tegen 1).
Wit speelde van zet 23 tot en met 30 steeds de beste zet, maar faalde vreemd genoeg op zet 31, terwijl hij daar winnend kon toeslaan!! Erg vreemd, juist omdat zwart heel weinig tijd had. Wit had op dit moment nog zeker 3 kwartier.
Toen wit later met een grapje dacht te winnen (torenwinst) kwam hij bedrogen uit aangezien na c3-c2 de promotie binnen enkele zetten niet te voorkomen was en zwart een vol stuk voorkwam. Toen Giel na de 40e zet weer een uur erbij kreeg kon hij dan ook eenvoudig winnen.

Na iets meer dan 3 uur spelen had ik aan bord 1 als eerste gewonnen. Mijn tegenstander stond weliswaar slecht, maar nog niet verloren. Een optimistisch stukoffer kon ik echter vrij eenvoudig weerleggen. Arjen zorgde even later voor 2-0, maar doordat Niels nog voor de tijdcontrole verloor stond het 2-1.
2-2 werd het doordat Marc verloor ondanks een vrij solide openingsopzet. Vroegtijdig slaan op d4 opende de e-lijn waarna wit middels f4-f5 (torens op e1 en f1) een sterke aanval kreeg. Marc verdedigde zich als vanouds taai maar moest toch het hoofd buigen.

Invaller Michael Bekker speelde een klassieke Siciliaanse partij waarin hij met g3-g4-g5 en f4-f5 woest ten strijde trok. Probleem hierbij was wel dat beide partijen kort gerocheerd hadden en deze opmars dus ook de witte koningsstelling verzwakt. Zwart kwam net op tijd met de thematische breekzet d6-d5. Veel was er op dat moment nog niet aan de hand voor wit, maar even later mocht zwart slaan op e4 en speelde Michael Lf3-h1. Dat kan natuurlijk niet goed zijn voor wit en dat was het helaas ook niet. Het verwachte mat bleef uit aangezien zwart na f5-f6 met Le7-c5 de gevaarlijke zwartveldige loper op d4 kon ruilen en later met de dame de verzwakte koningsstelling kon verdedigen. Na een tweede pionwinst was de witte stelling gewoon niet meer te houden.
Ik weet niet wat precies het moment was dat Michael de controle verloor, maar na d6-d5 hoef je de4: met pionwinst natuurlijk niet toe te laten. Een parallel met mijn partij was er wel. In beide partijen waren wit en zwart na 15 zetten volledig ontwikkeld, maar waar wit dan vaak slechts een idee heeft, namelijk op koningsaanval spelen, kan zwart subtiel counteren met breekzetten als e6-e5, of d6-d5 of combinaties daarvan. Ik koos trouwens voor het simpele a6-a5 en b5-b4 om het sterke paard van c3 te verjagen en tevens pion c2 op de korrel te nemen (torens stonden op e8 en c8). In mijn partij stokte de witte aanval en zag hij zich zoals gezegd genoodzaakt om het paard op c3 te offeren, maar dat bleek incorrect.
Moraal van dit verhaal is dat het Siciliaans een moeilijke opening is waarbij (veel) ervaring noodzakelijk is. Dat zal Michael in de toekomst zeker opdoen, zijn aanvalsdrift was in ieder geval bewonderenswaardig!!
2-3 dus.

Helaas voor ons had nu alleen Giel een gewonnen stelling en kwamen we weliswaar op 3-3, maar veel meer werd het niet.
Vreemde eend in het 5e speeluur was namelijk niemand minder dan tijdnoodverslaafde Luuk van Rijn. Hij had zich voor deze wedstrijd zowaar voorbereid en had na 10 zetten een prima stelling en slechts 15 minuten verbruikt!!
Helaas ging hij daarna toch weer extreem veel tijd verbruiken, terwijl de stelling na vroegtijdige dameruil makkelijk speelbaar was voor wit en zeker niet complex.
Na 25 zetten resteerden nog slechts 15 minuten en door een foutje repareerde wit de pionnenstructuur van zwart en stond het eigenlijk totaal gelijk.
In aanloop naar de bevrijdende 40e zet verloor Luuk echter een pion en resteerde op dat moment een slecht dubbel toreneindspel.
Het extra uur bedenktijd kon Luuk helaas niet redden en dat was echt jammer aangezien hij de remise dit keer meer dan verdiende. Zwart deed eigenlijk niks anders dan keepen of tegenhouden, maar had wel telkens veel tijd om belangrijke beslissingen te nemen.
In het bewuste eindspel had hij op een gegeven moment bijna een uur (!!) meer en dat is gewoon funest. 3-4 dus en het was aan onze teamleider Edwin Poels om een gelijkspel uit het vuur te slepen.

Edwin was er zeker op gebrand om te winnen, zeker ook omdat hij dit seizoen nog geen enkele keer een vol punt had laten aantekenen. De jonge zwartspeler verdedigde zich echter secuur en Edwin kon ondanks hevig aandringen, niet winnen.
3,5-4,5 dus en de vierde nederlaag in de laatste 5 wedstrijden.

Ondanks een flitsende seizoenstart van 3 overwinningen op rij en een gelijkspel tegen Moerkapelle (wedstrijd hadden we ook moeten winnen!), waren de op dat moment behaalde 7 punten voor een aantal mensen helaas geen bijzondere motivatie om tot het laatst bovenin mee te willen doen.
Schaken is een (vermoeiende) denksport en daarbij past een serieuze voorbereiding. Dat begint met een tijdige (openings) voorbereiding, inzicht in de mogelijke tegenstanders, kennis (!!) van de speeldata, op tijd naar bed gaan op vrijdagavond en op zaterdag een goed ontbijt met koffie, vruchtensap, melk, etc.
Even om half twee 2 tosties scoren als vervanging van dit ontbijt is natuurlijk niet goed, dat kan elke voedingsdeskundige wel bevestigen!!
Ik ben ervan overtuigd dat we met een betere voorbereiding meer matchpunten hadden gehaald. De tegenstand in de 3e klasse E vond ik namelijk allesbehalve sterk, zeker niet in de breedte.
Enige uitzondering was kampioen DSC 2, maar zij speelden wel doodleuk ALLE wedstrijden in nagenoeg dezelfde samenstelling en bordvolgorde. Dit maakt voorbereiden wel erg makkelijk, maar juist die wedstrijd werd verloren zonder noemenswaardige strijd.
Erg jammer allemaal.
Volgend jaar heeft Leiderdorp 1 een andere samenstelling, maar het zal sowieso een moeilijk seizoen worden.
Positief was tenslotte het gezamelijke eten na afloop bij het pannenkoekenhuis aan de Beestenmarkt. Onno en Tim Kies waren er ook bij zodat we met maar liefst 9 (!!) man waren (inclusief wedstrijdleider Paul Hooymans).

Gert-Michiel de Niet