Leiderdorp 1 start overtuigend
geplaatst op: vr 04 november 2011 om: 08:55 u.
Na de degradatie vorig seizoen uit de KNSB verloren we helaas opnieuw een aantal eerste bord spelers. Daardoor horen we nu op papier bij de lager gerate teams van de promotieklasse. In de eerste ronde speelden we tegen Alphen 2, ook een van de lager in te schalen teams van de klasse.
Een week eerder werden al 2 partijen vooruit gespeeld. Willemijn wist met zwart een pion te veroveren en speelde het daarna keurig uit : 1-0. Mats speelde een spectaculaire partij, waarin hij materiaal won, maar zijn tegenstander wel een gevaarlijk initiatief opbouwde. In de tijdnoodfase was Mats uiteindelijk slagvaardiger en haalde zo een verdiend punt binnen. Zo gingen we de rest van de wedstrijd dus met een 2-0 voorsprong van start. Dat is lekker spelen natuurlijk. Ikzelf was als eerste klaar. Mijn tegenstander deed vanuit de opening een voor mijn gevoel te optimistische opstoot met de e-pion. Ik sloeg dus aan het rekenen en ja! Ik kon combinatoir tenminste een pion, en als hij niet goed oplette en de schijnbaar logische zetvolgorde koos zelfs een stuk winnen. Hij dacht inderdaad logisch i.p.v. het helemaal door te rekenen en ik kon een stuk en niet veel later het punt incasseren: 3-0. Na een seizoen zonder externe partijwinst eindelijk weer eens een vol punt gescoord! Alphen deed nu iets terug. Michael won in het middenspel een stuk, maar leverde wel een handvol pionnen in. 2 verbonden vrijpionnen wandelden midden over het bord naar de overkant en werden hem helaas te veel: 3-1. Aan bord 1 wist Wim vanuit de opening een mooi initiatief op te bouwen. Tegenstander Fraikin leek de boel lang met kunst en vliegwerk bij elkaar te kunnen houden, maar Wim had de witte koning te goed bij de strot en liet niet meer los: 4-1. Nog een halfje en we hadden de buit binnen! Op de 3 overgebleven borden stond Marc iets minder, Ivo gelijk maar met minder tijd en Myrre een pion voor maar met initiatief voor de tegenstander en veel minder tijd. Het leek nog spannend te kunnen gaan worden, maar plots bood de tegenstander van Marc remise aan: met ieder nog 10 minuten op de klok zag hij geen winstplan en leek bang voor de komende tijdsdruk. Enkele Alphenaren grepen naar hun hoofd, maar Marc stak gewoon zijn hand uit: remise en de winst voor het team! Kort daarna wist Ivo af te wikkelen naar een potremise ongelijke lopers eindspel. Bij Myrre tenslotte begon de tijdnood echt een rol te spelen. Haar tegenstander gaf zijn initatief uit handen en Myrre had nu een heel mooie stelling met een gedekte plus-vrijpion. Probleem was echter nog de tijd. Haar tegenstander had nog ruim 4 minuten en Myrre nog maar 1 minuut 38. Toen zag ik Myrres tegenstander zijn hand uitsteken en Myrre de hand schudden. Aangezien mijn ego zich in nog niet al te verlichte staat van bewustzijn bevindt, dacht ik dat hij remise had aangeboden en Myrre dit had aangenomen. Bij navraag bleek echter dat hij had opgegeven! Ik kon het eerst niet geloven: die stelling tot winst voeren en dan ook nog mat zetten binnen 1 minuut 38, dat was zeker geen sinecure. De verklaring van de tegenstander was echter simpel, hij stond verloren dus Myrre verdiende de overwinning. Mijn kleinzielige gedachte dat het als je elke keer opgeeft als je verloren staat, op ons niveau nog aardig wat punten kost, is natuurlijk een volgend bewijs van de lage trede waarop ik mij op de weg naar de verlichting bevindt.
Nu ik er nog eens over heb kunnen nadenken spreek ik de hoop uit dat ik ooit ook op zon manier met een schaakwedstrijd zal kunnen omgaan…
De eindstand kwam zo op 6-2, voorwaar een fantastische start van het seizoen voor ons team. De belangrijkste winst voor mij persoonlijk was echter niet het teamresultaat, ook niet mijn partijwinst, maar de les die ik aan het eind van de avond leerde van een grootmoedig tegenstander.
Edwin Poels