Leiderdorp 2 gaat strijdend ten onder tegen sterk LSG 5

geplaatst op: do 12 oktober 2006 om: 00:29 u.

Door teamleider Martin Glimmerveen

Nadat het tweede team vorig jaar door captain Edwin glorieus naar het kampioenschap en dus de promotieklasse geleid was, wacht ons dus een zwaar seizoen. Vooraf had ik LSG 5 als een middenmoter ingeschat. Weliswaar sterker dan ons team, maar we zouden wellicht voor een stunt kunnen zorgen. Hoe anders dacht ik er over nadat ik de opstelling van de Leidenaren vernam. Jan Bey, vorig jaar nog kopman, nam nu plaats op bord 8! Aan de topborden nu flink wat KNSB-ervaring.

Bij Leiderdorp 2 ook wat mutaties. Bram de Jong houdt een schaak-sabbatical en is vervangen door aanwinst Corniel Nobel, en Edwin Poels heeft stuivertje gewisseld met bovengetekende. Tevens waren twee topborden verhinderd: Ivo Lucas en Nick Hortensius. Gelukkig waren er sterke invallers voorhanden in de vorm van jeugdspelers Giel van Rijn en Friso van Bokhorst.

Lange tijd vond ik dat het ratingoverwicht eigenlijk niet zo heel erg te zien was. Eigenlijk alleen Tony stond duidelijk minder, met een gesoleerde dubbelpion. Verder waren Martin en Giel lekker uit de opening gekomen, stonden Joop, Lisa, Paul en Friso gelijk. Corniel stond ietsje minder, maar er leek weinig aan de hand, aangezien er al veel afgeruild was. Hij was van plan om remise aan te gaan bieden, maar leverde echter prompt een pionnetje in, en moest dus als eerste de strijd staken. Nog steeds geen reden tot zorg. Paul herhaalde de truc van Corniel. Ook hij kwam aan mij vragen of hij remise mocht aanbieden, leverde snel daarna een pionnetje in en bleef met een kansloze stelling zitten. In het vervolg maar geen genoegen nemen met remise…

Volgens mij had Joop een middenspel met een klein plusje bereikt, maar hij koos een ander plan dan ik in de wandelgangen bedacht had en kwam heel langzaam minder te staan. Ook bij Friso gebeurde zoiets. Hij had een stelling met het standaard plusje voor wit, maar zijn tegenstander bleek net iets sterker. Hij versterkte zijn stelling en won een pionnetje. Aldus een 4-0 achterstand. Een snelle rondgang langs de borden leerde mij echter dat het nog niet gedaan was. Q van Dorp had met wit niets weten te bereiken en ik vond zijn stelling steeds minder worden, Giel van Rijn had een sterke aanval op het bord tegen oud-Leiderdorper Bart Groeneweg, en Tony had inmiddels een pionnetje buit gemaakt en stond ook niet slecht meer. Ikzelf had een overwegende stelling opgebouwd, misschien niet genoeg voor de winst, maar een lekker en veilig plusje. Aldus nog een kleine hoop. Al snel zag ik op het bord naast me een toreneindspel met 3 verbonden vrijpionnen voor Lisa en nada voor Q verschijnen, wat Lisa snel in haar voordeel besliste. Voorwaar een mooie prestatie!!

Ik dacht op het bord van Giel een vernietigende combinatie te zien, maar Giel speelde deze niet. De vraag is dus wie het verkeerd zag, helaas geen tijd om te analyseren. Uiteindelijk won hij (slechts?) een pionnetje, maar kwam in een toreneindspel terecht. Volgens Tartakower zijn alle toreneindspelen remise, zo ook deze. Aldus moest Giel helaas in remise berusten. Intussen had ik mijn plusje toch wel verspeeld, maar dacht ik nog steeds beter te staan. Heel gevaarlijk, want ik liet een remise combinatie lopen, vanwege deze verkeerde stellingstaxatie. In het eindspel stonden al mijn stukken ineens slecht en was ik reddeloos verloren. (Voor de genteresseerden: Zie onderstaande analyse van mijn partij) Ondertussen had Tony wel gewonnen, helaas niet gezien hoe.

Gezien het enorme ratingoverwicht absoluut geen schande! We proberen het de volgende keer gewoon weer!